Bir sevda düşünün, düşlerden taşan... Ve daha taşabilecek her ne varsa, aklınıza ne geliyorsa onu düşünün. Göztepe sevgisi bugün Güzelyalı'dan taştı, İzmir'den çıktı.. Tüm Türkiye'ye yayıldı. 26 Ocak 2020, 95 yıllık rüyanın gerçekleştiği tarih olarak tarihe geçti.
Koca Kaptan Gürsel Aksel'in adını taşıyan stadımız, taraftarın olağanüstü ilgisiyle ilk kez kapılarını Göztepelilere açtı. 14 yıl önce bir Eylül günü isyan ateşini yakanlar, bugün 95 yıllık özlemi dindiren stadyuma bayram havasında yürüdüler. Geçmişte neler yaşandığının bilincinde ve o günlerden kalma güzel günler özlemiyle yürüdüler Susuz Dede'den stada kadar. Dillerde hep bir ağızdan Göz-Göz, omuz omuza şarkılarla geçtiler mahalleden.
Mithatpaşa Caddesindeki evinde 1967-68 sezonunda Ath. Madrid’i dağıtan golü atan Bombacı Halil'e balkonunda selam çakıp, "Herkes unutur Göz-Göz unutmaz" diyerek gururlandırdılar efsaneyi. Semt sakinleri elinde bayrağıyla penceresinde, balkonunda coşkulu kalabalığa alkışlarla, gururla tempo tuttu.
Bir semt kenetlendi bugün, bir oldu. Bayram yerine, stadına koştu. Çünkü isyan günlerinden özlemi birikmişti. Çok iç geçirmişti bir zamanlar "Yeter artık" diye. Slogan oldu dillere, "Gençliğimin katilisin Göztepe!". Bir semt kenetlendi bugün, mahalleye koştu.
Tüyleri diken diken çıktı stat merdivenlerinden. Tribündeki yerini aldı ve gururla baktı stadına. Dört tribün Göz-Göz çekmenin keyfini yaşadı bugün. İlk maçta galibiyetten de çok emindi. Rakibin kim olduğunu düşünmeden mutlak galibiyet istedi. Öyle oldu. Kazandı ilk maçında, evinde Göztepe. Oyuncularla bütünleşti bu kez taraftar. Hep birlikte söylendi İsyan Marşı. Maç bitti ancak taraftar terk etmedi stadını. Evinden ayrılmanın zorluğunu yaşadı. Gördü bugün bunu Göztepeliler yalan değil.
Bir semt kenetlendi bugün.. Adına ne derseniz deyin kifayetsiz. Öyle düşlere sığmaz, öyle kelimelerden bağımsız. Yaşadı bunu bugün Göztepeliler. İlk kez değil, ancak daha bir güçlü daha bir kendinden emin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder